Wpływ doustnego chlorku potasu na ciśnienie krwi u mężczyzn z nadciśnieniem tętniczym na diecie niskowosodowej czesc 4

Przy wejściu, średnio 19 mmol potasu wydalono w ciągu ośmiu godzin. W przypadku uczestników otrzymujących placebo nie obserwowano zmian w tym wzorze wydalania w ciągu dwóch lat obserwacji (zakres, 18 do 22 mmol na osiem godzin dla sześciu kolejnych pomiarów). W grupie chlorku potasu wydalanie potasu w moczu zwiększało się do 43 mmol na osiem godzin, co było znacząco wyższe niż średnia dla mężczyzn otrzymujących placebo (P <0,001). Średnia różnica w wydalaniu potasu z moczem między obiema grupami w ciągu dwuletniej obserwacji wynosiła 22,9 mmol na osiem godzin (P <0,001), na podstawie analizy podłużnej. Grupa chlorku potasu również miała szybki, ale niewielki wzrost stężenia potasu w surowicy wkrótce po randomizacji (ryc. 2). W grupie placebo, po zmniejszeniu stężenia potasu w surowicy w ciągu pierwszych sześciu tygodni, stężenie potasu w surowicy wzrosło. Początkowy spadek wynikał ze zmiany schematu leczenia w punkcie wyjściowym: chlortalidon zastąpiono diuretykami oszczędzającymi potas. Nie zaobserwowano zmniejszenia stężenia potasu w surowicy podczas pierwszych 12 tygodni badania w grupie chlorku potasu, ze względu na dużą dawkę chlorku potasu, którą przyjmowała ta grupa. Różnica w poziomach potasu w surowicy między chlorkiem potasu a grupą placebo wynosiła średnio 0,26 mmol na litr w okresie obserwacji (P <0,001).
Porównania punktów końcowych
Rysunek 3. Rysunek 3. Udział uczestników w grupie chlorków potasu (linia ciągła) i grupie placebo (linia zerwana), którzy wznowili leczenie przeciwnadciśnieniowe. Liczby zagrożone (liczba uczestników, którzy nie wznowili leczenia hipotensyjnego) dla punktu końcowego na linii podstawowej, a następnie co cztery miesiące wynoszą 142, 107, 90, 81, 75, 70, 33 i 17 dla osób przyjmujących suplementy chlorku potasu i 145, 101, 90, 79, 77, 69, 38 i 20 dla osób przyjmujących placebo.
Analiza na podstawie punktu życia dla głównego punktu końcowego, podwyższenie ciśnienia krwi wymagające wznowienia leczenia przeciwnadciśnieniowego, podsumowano na Figurze 3. Około 55 procent uczestników w każdej grupie (79 w grupie chlorku potasu i 79 w grupie placebo grupy) wznowiono przyjmowanie leków przeciwnadciśnieniowych podczas okresu kontrolnego (wartość logarytmu P = 0,96). Do 24. miesiąca obserwacji wskaźniki życia dla chlorków potasu i grup placebo wynosiły odpowiednio 54,7% i 52,7%. W żadnym momencie podczas badania nie zaobserwowano znaczącej różnicy między grupami dla tego punktu końcowego. Nie było również różnicy między grupami w zależności od liczby przepisanych leków hipotensyjnych (jeden lub dwa) na linii podstawowej.
Skurczowe ciśnienie krwi zmniejszyło się o około 4 mm Hg, a rozkurczowe ciśnienie krwi o około mm Hg w obu grupach w ciągu pierwszych 12 tygodni po randomizacji, podczas gdy uczestnicy byli na diecie niskosodowej i nadal przyjmowali leki przeciwnadciśnieniowe (dane nie pokazane). Po wycofaniu leku przeciwnadciśnieniowego po 12 tygodniach skurczowe ciśnienie krwi wzrosło o około 12 mm Hg, a rozkurczowe ciśnienie krwi wzrosło o 6 mm Hg w obu grupach
[hasła pokrewne: makulski piła, margaretta białas, jarys olsztyn ]