Wiele złożonych blaszek wieńcowych u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego czesc 4

Angiogramy od pacjenta z ostrym zawałem mięśnia sercowego dolnego i tylnego. Angiografia lewej tętnicy wieńcowej (lewy panel) pokazuje ostry niedrożność tętnicy obwodowej (stałe strzałki), z zamgleniem, wadą napełniania i upośledzonym przepływem, zgodnym z obecnością ostrej okluzji zakrzepowej. Uzupełniające wypełnienie dystalnej prawej tętnicy wieńcowej jest widoczne (strzałki otwarte). Angiografia prawej tętnicy wieńcowej u tego samego pacjenta (prawy panel) wykazuje prawie całkowite zamknięcie dystalne (strzałki), z nagłym odcięciem, zamgleniem i defektem napełniania, zgodnym z ostrą zakrzepicą. Częstość występowania wielonaczyniowej choroby wieńcowej była mniejsza u pacjentów z pojedynczymi złożonymi blaszkami wieńcowymi niż u pacjentów z wieloma złożonymi blaszkami wieńcowymi (74,5 procent w porównaniu z 91,0 procentami, P.0,001). Pacjenci z wieloma złożonymi łysinkami mieli niższą frakcję wyrzutową lewej komory na linii podstawowej (38 . 14 procent w porównaniu z 45 . 14 procent, P = 0,003). Uszkodzenie winowajcy odpowiedzialne za ostry zawał mięśnia sercowego było wyraźnie określone u wszystkich pacjentów z jedną złożoną blaszką. Wśród osób z wieloma złożonymi blaszkami, 83 pacjentów (83,0 procent) miało dwie złożone płytki (Figura i Figura 2), a 17 innych (17,0 procent) miało trzy lub więcej złożonych płytek.
Złożoną blaszkę odpowiedzialną za ostry zawał mięśnia sercowego wyraźnie zidentyfikowano u 98 pacjentów z wieloma złożonymi blaszkami (98,0 procent); u pozostałych 2 pacjentów (2,0%) nie można było ustalić, która płytka jest odpowiedzialna. U jednego z dwóch ostatnich pacjentów, u których wystąpił ostry zawał mięśnia sercowego dolnego i angiograficzne dowody całkowitego zamknięcia okluzji w obu obwodach i prawej tętnicy wieńcowej (ryc. 2), angioskopia udokumentowała obecność skrzepliny nałożonej na owrzodzone blaszki w obu naczyniach.
Nie było różnic między grupami pod względem angiograficznego wyglądu płytki powiązanej z zawałem w odniesieniu do początkowego procentu zwężenia, stopnia płynięcia lub obecności skrzepliny wewnątrzwieńcowej. U osób z wieloma złożonymi blaszkami stopień zwężenia płytki niezwiązanej z zawałem był zwykle mniejszy niż blaszki powiązanej z zawałem (82 . 14% w porównaniu z 95 . 7%, P <0,003). Jednak płytka niezwiązana z zawałem wiązała się z upośledzonym przepływem w 27,0 procentach przypadków, a całkowita okluzja w 10,0 procentach.
Wyniki w szpitalu
Pierwotną angioplastykę tętnicy związanej z zawałem wykonano u 145 (94,8%) pacjentów z pojedynczymi blaszkami złożonymi; nie wykonano go u pozostałych 8 pacjentów (5,2%) z powodu obecności nieodpowiednich technicznie naczyń. Angioplastyka powiodła się u 97,9 proc. Pacjentów, u których wykonano zabieg. Pilną operację pomostowania wykonano z powodu ciężkiej choroby wielonaczyniowej u ośmiu (5,2 procent) pacjentów z pojedynczymi blaszkami złożonymi. Żaden pacjent z pojedynczą złożoną blaszką nie przeszedł początkowej wielopłytkowej angioplastyki, ale 15 pacjentów z pojedynczymi blaszkami złożonymi (9,8 procent) przeszło zaplanowane interwencje przezskórne w przypadku zmian w naczyniach innych niż pierwotna tętnica związana z zawałem.
W przeciwieństwie do tego, pacjenci z wieloma złożonymi blaszkami byli mniej prawdopodobne niż pacjenci z pojedynczymi blaszkami złożonymi do wstępnej angioplastyki zmiany związanej z zawałem (86,0 procent vs.
[przypisy: puchlina brzuszna, język huntera, zespół sweeta ]
[przypisy: fedoryszyn, margaretta białas, joanna rostocka ]