Próba skróconych schematów Zydowudyny w celu zapobiegania przenoszeniu wirusa HIV z matki na dziecko typu 1

Należy określić optymalny czas podawania zydowudyny, aby zapobiec okołoporodowemu przenoszeniu wirusa niedoboru odporności typu (HIV-1) w celu ułatwienia jego stosowania w obszarach, w których zasoby są ograniczone. Metody
Przeprowadziliśmy randomizowaną, podwójnie ślepą próbę równoważności czterech schematów zydowudyny, rozpoczynających się u matki w 28. tygodniu ciąży, z 6-tygodniowym leczeniem u niemowląt (schemat długiego leczenia), który jest podobny do protokołu 076; zydowudyna rozpoczynająca się od 35 tygodnia ciąży, z 3 dniami leczenia niemowlęcia (krótko-krótki schemat leczenia); długotrwały reżim; i krótki reżim. Matki otrzymywały doustnie zydowudynę podczas porodu. Niemowlęta karmiono formułą i badano na obecność wirusa HIV po 1, 45, 120 i 180 dniach. Po pierwszej tymczasowej analizie krótko-krótki reżim został zatrzymany.
Wyniki
Łącznie zapisano 1437 kobiet. W pierwszej tymczasowej analizie wskaźniki przenoszenia HIV wynosiły 4,1 procent dla schematu o długim czasie trwania i 10,5 procent dla schematu krótko-krótkiego (P = 0,004); w tym momencie przerwano krótki reżim. W całym okresie badania wskaźnik transmisji wynosił 6,5 procent (przedział ufności 95 procent, 4,1 do 8,9 procent) dla długiego schematu dawkowania, 4,7 procent (przedział ufności 95 procent, 2,4 do 7,0 procent) dla długiego krótkiego schematu, i 8,6 procent (95 procent przedziału ufności, 5,6 do 11,6 procent) dla krótko-długiego trybu. Szybkość transmisji w macicy była znacznie wyższa w przypadku dwóch schematów z krótszym leczeniem matek (5,1%) niż z dwoma dłuższymi leczeniami matczynymi (1,6%).
Wnioski
Krótkotrwały schemat leczenia zidowudyną jest gorszy od długiego schematu leczenia i prowadzi do częstszego występowania okołoporodowej transmisji wirusa HIV. Schematy o długim, krótkim, długim i długim czasie miały równoważną skuteczność. Jednak wyższa częstość transmisji utero przy krótko-długim schemacie sugeruje, że dłuższe leczenie niemowlęcia nie może zastąpić dłuższego leczenia matki.
Wprowadzenie
Astudia przeprowadzona przez Pediatric Aids Clinical Trials Group (PACTG) wykazała, że zydowudyna jest skuteczna w zapobieganiu przenoszeniu wirusa braku odporności u ludzi (HIV) z matki na dziecko.1 W tym badaniu (protokół 076), kobietom podawano doustną zydowudynę pomiędzy 14 i 34 tygodni ciąży (mediana czasu leczenia, 11 tygodni). Otrzymali także zydowudynę dożylnie podczas porodu. Noworodki otrzymywały zydowudynę przez sześć tygodni i karmiono ją formułą. Częstotliwość przenoszenia HIV została zmniejszona z 22,6% do 7,6%. 2 Późniejsze badania potwierdziły skuteczność profilaktyki okołoporodowej za pomocą zydowudyny .3,4
Aby ustalić, czy skuteczność skróconego reżimu byłaby równoważna z protokołem 076, przeprowadziliśmy randomizowane, podwójnie zaślepione badanie porównujące cztery schematy zydowudyny o różnym czasie trwania u matek i niemowląt. Wyniki pierwszej analizy okresowej doprowadziły do przerwania najkrótszego schematu i modyfikacji projektu badania5. Przekazujemy wyniki analizy zamiaru leczenia w okresie poprzedzającym modyfikację projektu badania i ogólne badanie .
Metody
Wersja próbna
Celem naszego badania było porównanie skuteczności i bezpieczeństwa reżimu zydowudyny, który przypominał protokół 076 (leczenie matki od 28 tygodnia ciąży i 6 tygodni po urodzeniu dziecka) ze skutecznością i bezpieczeństwem skróconego schematu u matek. i niemowlęta (leczenie matek rozpoczynające się w 35 tygodniu ciąży i 3 dni po urodzeniu dziecka)
[podobne: niedokrwistość pokrwotoczna, zrazik wątrobowy, choroba madelunga ]
[hasła pokrewne: język huntera, zwapnienie aorty brzusznej, polmo brodnica ]