Próba skróconych schematów Zydowudyny w celu zapobiegania przenoszeniu wirusa HIV z matki na dziecko typu 1 czesc 4

Opierając się na założeniu opłacalności, ustaliliśmy, że bezwzględny wzrost o 6 procent wskaźnika zakażenia wirusem HIV stanowiłby granicę, powyżej której ryzyko kliniczne związane z eksperymentalnym leczeniem nie byłoby zrównoważone jego korzyściami ekonomicznymi i logistycznymi. Przy tym kryterium równoważności obliczyliśmy, że próba 1398 matek-niemowląt będzie wymagać zapewnienia ponad 90 procent mocy statystycznej z 5-procentowym jednostronnym błędem typu I i 11-procentową ogólną szybkością transmisji. Równoważność byłaby ustalona, gdyby górna granica jednostronnego 95-procentowego przedziału ufności dla arytmetycznej różnicy procentowej szybkości transmisji HIV była mniejsza niż 6,10,11
Tymczasowe analizy bezpieczeństwa zostały zaplanowane, gdy zapisano 40 i 70 procent ogólnej liczby kobiet. Zwiększona szybkość transmisji HIV powiązana z krótszymi schematami, w porównaniu z długotrwałą reżimem, byłaby uważana za znaczącą, jeśli dowolna z nominalnych wartości P dla różnic była mniejsza niż 0,007 w pierwszej analizie okresowej i mniejsza niż 0,012 w po drugie (przy użyciu jednostronnych testów z korektą Bonferroniego dla wielokrotnych porównań) .12
Przeprowadzono dwie oddzielne analizy: porównanie grup krótko- i długookresowych, w tym wszystkich par matek i niemowląt zarejestrowanych przed 4 grudnia 1998 r. (Bez odślepienia), oraz końcową analizę równoważności długiego schematu z schematy o długim i krótkim czasie trwania, z warstwowaniem według okresu badania (przed lub po zmodyfikowaniu schematu randomizacji). Niektóre z 87 kobiet zapisanych do krótkookresowej grupy 4 grudnia 1998 r. Lub później, nie dostarczyły, gdy wyniki pierwszej tymczasowej analizy stały się dostępne, w marcu 1999 r. Zadania terapeutyczne dla tych kobiet zostały zlikwidowane, aby zapewnić, że ich niemowlęta otrzymały długi reżim. Aby uniknąć jakichkolwiek uprzedzeń, żadna z tych 87 kobiet nie została uwzględniona w analizach skuteczności. Dzień, w którym wszystkie niemowlęta zakończyły leczenie farmakologiczne, 31 maja 2000 r., Został wybrany jako data graniczna dla analizy zdarzeń niepożądanych. Charakterystyka matki, niemowlęcia i porodu porównano między grupami leczonymi za pomocą testów chi-kwadrat i Kruskala-Wallisa, a dane podzielono według okresu rekrutacji, gdy było to odpowiednie. Ponieważ badania kliniczne krótkich reżimów zydowudyny zasadniczo rozpoczęły leczenie w 36. tygodniu ciąży, wykonano 13 analiz podgrup dla kobiet, które dostarczyły przed 36 tygodniem ciąży oraz dla tych, które urodziły się w 36 tygodniu ciąży lub później.
Do oszacowania szybkości transmisji i ich błędów standardowych wykorzystano metodę Kaplana-Meiera i formułę Greenwooda. Porównanie skuteczności pomiędzy grupami terapeutycznymi oparto na 95-procentowym jednostronnym przedziale ufności dla różnicy procentowej zakażonych niemowląt w wieku sześciu miesięcy. Wartości P wyznaczono ze statystyk Z, które obliczono na podstawie różnic między szacunkami Kaplana-Meiera po sześciu miesiącach i ich błędami standardowymi. Ze względu na zmianę schematu randomizacji wykorzystaliśmy stratyfikację i wagę, aby uniknąć jakichkolwiek uprzedzeń z powodu trendów czasowych
[hasła pokrewne: choroba mondora, zespół sweeta, limfocytoza ]
[patrz też: rezydent rudnik, bostar krzeszowice, podanfol ]