Immunizacja niemowląt w wieku sześciu miesięcy z różnymi dawkami szczepionek Edmonston-Zagreb i Schwarz Odra ad

Szczepionkę Edmonston-Zagreb wyprodukowaną w Meksyku dostarczał dr J. De Mucha (National Institute of Virology, Mexico City) 19; partia 33/11 zawierała 3,7 log10 pfu (standardowa dawka), a partia 1/33 zawierała 4,6 log10 pfu (średnia dawka) na dawkę. Studiuj populację i projekt
Badanie przeprowadzono w trzech dystryktach miasta Meksyk: Iztapalapa, Gustavo A. Madero i Venustiano Carranza. Około 80 procent dzieci w wieku od jednego do czterech lat w Mexico City otrzymało szczepionkę przeciwko odrze.
Przebadaliśmy dziewięć grup szczepień – siedem grup sześciomiesięcznych niemowląt i dwie grupy dziewięciomiesięcznych niemowląt (Tabela 1). Dwie grupy sześciomiesięcznych otrzymały średnie dawki szczepionki Edmonston-Zagreb, aby umożliwić porównanie szczepionek Edmonston-Zagreb obu producentów.
Niemowlęta włączono do badania i zaszczepiono od 22 czerwca do 24 lipca i od 7 września do 23 października 1987 r. Nazwy niemowląt w odpowiednim wieku uzyskano z rejestru urodzeń w Mexico City. Pracownicy odwiedzili domy niemowląt, wyjaśnili badanie swoim rodzicom lub opiekunom i poprosili o świadomą zgodę na udział. Niemowlęta nie kwalifikowały się do badania, jeśli miały w przeszłości odrę, otrzymały szczepionkę przeciw odrze lub doustną szczepionkę poliomyelitis w ciągu ostatnich dwóch tygodni lub były upośledzone odporności lub poważnie niedożywione. Podczas pierwszego okresu rekrutacji i szczepień sześciomiesięczne niemowlęta losowo przydzielano do jednej z dziewięciu grup za pomocą skomputeryzowanego generatora liczb losowych. W drugim okresie zakwalifikowano sześciomiesięczne i dziewięciomiesięczne niemowlęta; sześciomiesięczne zostały przydzielone do jednej z siedmiu grup, a dziewięciomiesięczne do jednej z dwóch grup, zgodnie z tabelą liczb losowych.
Szczepienia i pobieranie próbek krwi przeprowadzono w domach niemowląt. Szczepionki rozpuszczono w wodzie destylowanej, a 0,5 ml podano podskórnie na ramieniu. Próbki krwi pobierano bezpośrednio przed szczepieniem oraz 8 i 18 tygodni później. Dwie próbki przed szczepieniem otrzymano w wieku sześciu i dziewięciu miesięcy od niemowląt, które otrzymały szczepionkę w wieku 9 miesięcy. Niemowlęta, które nie przeszły serokonwersji przez 18 tygodni po szczepieniu, zostały ponownie zaszczepione.
Próbki krwi pobrane przez nakłucie palca zebrano w rurkach kapilarnych (Microvette), przetransportowano na lód do laboratorium i odwirowano. Próbki surowicy rozcieńczono 1: 3 w soli fizjologicznej buforowanej fosforanem i zamrożono w -20 ° C do czasu oznaczenia. Próbki oznaczono numerem badania, aby zachować ocenę laboratoryjną.
Rodzice niemowląt zostali poproszeni o natychmiastowe zgłaszanie wszelkich działań niepożądanych w celu zbadania lekarzy lub ich lokalnej przychodni zdrowia. Informacje o reakcjach zachodzących w ciągu trzech tygodni po szczepieniu uzyskano dla wszystkich niemowląt podczas wizyty osiem tygodni po szczepieniu. Ponadto wszystkie dzieci zaszczepione w ciągu ostatnich trzech tygodni drugiego okresu rekrutacji i szczepień były również włączane do badania działań niepożądanych. Wizyty domowe odbywały się co trzeci dzień, od dnia 3 do dnia 24 po szczepieniu, przez pielęgniarki, które nie były świadome grupy szczepień niemowląt.
[przypisy: przychodnia kleczewska, btfoto, choroba mondora ]